هنگامی که قصد انجام کاری داریم، چنانچه به توانمندی های خود برای انجام آن کار باور داشته باشیم، کسب موفقیت و حصول نتیجه حتما دست یافتنی است. به این باور به توانمندی های خود به اصطلاح خودکارامدی گفته می شود. شناخت عوامل اثر گذار و تقویت کننده خودکارآمدی و کاربرد آن در فرایند تربیت به والدین و معلمان کمک می کند تا بتوانند فرزندان و دانش آموزانی خودکار آمد پرورش دهند. از اینرو در این مقاله به چگونگی پرورش این توانمندی در نوجوانان می پردازیم.
خودکارآمدی یعنی باور به توانمندی خود در انجام کاری در یک حوزه خاص. مثلا یک نوجوان با خودکارآمدی تحصیلی بالا باور دارد که می تواند تکالیف درسی اش را به درستی انجام دهد و امتحانات را با موفقیت پشت سر بگذارد. خودکارآمدی می تواند در زمینه های مختلفی وجود داشته باشد: مثل خودکارآمدی در ورزش، خودکارآمدی در رفتارهای مرتبط با حفظ سلامتی ، خودکارآمدی در برقراری روابط مثبت با دیگران و غیره. از آنجا که خودکارآمدی عامل پیش بین کننده ی مهمی برای اعتماد به نفس و به تبع آن موفقیت و عزت نفس در نوجوانان است در این مقاله سعی داریم ضمن شناخت عوامل اثرگذار بر آن راهکارهایی را جهت افزایش این توانمندی در نوجوانان ارائه کنیم.